اموشی و دانلود

پیاز : Onion خواص و اطلاعات …

bonian.net/



پیاز         Onion


نام علمی      Allium cepa

ترکیبات شیمیایی/خواص داروئی/طرز استفاده/مضرات

 

کلیات گیاه شناسی:

پیاز گیاهی است دو ساله دارای برگهای توخالی و استوانه ای شکل . ساقه پیاز تا ارتفاع یک متر هم می رسد که آنهم استوانه ای و توخالی است . گلهای پیاز برنگ سفید یا بنفش بصورت چتر در انتهای ساقه دیده می شود .

پیاز انواع مختلف دارد مانند پیاز سفید ،‌پیاز بنفش ، پیاز قرمز و یا مخلوطی از قرمز و بنفش .

پیاز در حال حاضر در تمام مناطق دنیا کشت می شود اما گفته می شود که منشاء آن از ایران و افغانستان بوده است و از آنجا به دیگر نقاط دنیا راه یافته است .

پیاز از زمانهای ماقبل تاریخ وجود داشته است . مردم مصر و کلده از آن در غذاهایشان استفاده می کرده اند .

مخصوصا در مصر پیاز در مراسم مذهبی بکار می رفته و احترام خاصی داشته است . یونانیان و رومیان نیز آنرا می شناخته و مصرف می کرده اند

پیازهای خرد شده ترکیبات معینی را منتشر می‌کنند که موجب می‌شود غدد اشکی چشم اذیت شده و اشک ترشح کنند.

ترکیبات شیمیایی:


پیاز دارای ترکیبات گوگردی ، قند ، کلسیم ، املاح سدیم و پتاسیم ، ید ، سیلیس ، آهن ، فسفر و یوتامینهای A.B.C می باشد . پیاز دارای اسانس مخصوصی می باشد که در اثر پختن از بین می رود .

پیاز خام فعالیت معده را زیاد می کند و در نتیجه ترشح اسید کلریدریک را تشدید می کند . بنبراین کسانیکه ناراحتی معده دارند ممکن است سوزش و درد در معده خود حس کنند . اینگونه اشخص باید پیاز پخته مصرف کنند  که ترشحات دشتکاه هاضمه را منظم کرده اشتها رازیاد و دل درد و نفخ معده را درمان می کند .

پیازی که به صورت وحشی در طبیعت بروید شناخته نشده است، اما از حداقل ۷۰۰۰ سال پیش به طور انتخابی کاشته و پرورش داده شده است.

آن گیاهی دو ساله است اما معمولاً به صورت یک‌ساله کاشته می‌شود. انواع جدید معمولاً تا ارتفاع ۱۵ تا ۴۵ سانتیمتر رشد می‌کنند.

برگ‌ها سبز مایل به زرد هستند و در یک ردیف باریک مسطح به شکل‌بادبزن و متناوب رشد می‌کنند. آن‌ها گوشتی، توخالی و استوانه‌ای شکل و یک طرف مسطح هستند.

در پهن‌ترین حالت‌شان یک‌چهارم از راهی که به سمت نوک ضخیم و مخروطی شکل می‌پیمایند هستند. ته هر برگ معمولاً غلاف سفیدی است که از پایه اصلی می‌روید. از زیر هر پایه اصلی دسته‌ای از ریشه‌های فیبری از فاصله کوتاهی از خاک گسترش می‌یابند.

هنگامیکه پیاز بالغ می‌شود، ذخایر غذایی شروع به انباشته شدن در ته برگ و برجستگی پیاز می‌کنند.

در پاییز برگ‌ها از بین می‌روند و پوستهٔ بیرونی پیاز خشک و ترد می‌شود و به طور معمول در این زمان محصول برداشت می‌شود.

اگر پیاز در طول زمستان در خاک بماند نقطه رویش در وسط پیاز در بهار شروع به رشد کرده و برگ‌های جدیدی درمی‌آورد و ساقهٔ دراز، ضخیم و توخالی توسعه می‌یابد که در نوک آن برگچه‌ای از گل‌آذین در حال توسعه محافظت می‌کند.

گل‌آذین با گل‌های سفید و شش‌تایی آرایش چتری را تشکیل می‌دهد. دانه‌ها سیاه براق و در برش عرضی مثلثی شکل هستند.

پیازهای خرد شده ترکیبات معینی را منتشر می‌کنند که موجب می‌شود غدد اشکی چشم اذیت شده و اشک ترشح کنند.

استفاده تاریخی:

عقیده بر این است که پیاز برای هزاران سال منبع غذایی بوده است.

در زیست گاه‌های عصر برنز نشانه‌هایی از باقیماندهٔ پیاز در کنار با قیماندهٔ هسته خرما و انجیر پیدا شده‌است که به ۵٬۰۰۰ سال قبل از میلاد برمی‌گردد. بهر حال مشخص نیست که این‌ها پیازهای کاشته شده باشند.

مدرک باستانشناسی و ادبی مثل کتاب سفر اعداد ۱۱:۵ اظهار می‌کند که احتمالاً پیاز حدود ۲۰۰۰ سال پیش در مصر باستان همزمان با تره‌فرنگی و سیر کاشته شده‌است. احتمالاً کارگرانی که اهرام مصر را ساخته‌اند از تربچه و پیاز تغذیه می‌کرده‌اند.

پیاز به سادگی تکثیر، حمل و نقل و انبار می‌شود. مصری‌های باستان آن را پرستش می‌کردند، باور داشتند شکل کروی و حلقه‌های متحدالمرکز نماد زندگی جاودانی‌ست.

براساس نشانه‌هایی که از پیاز در مقبرهٔ رامسس چهارم پیدا شده، پیاز حتی در تدفین مصری‌ها نیز استفاده می‌شده‌است.

در یونان باستان، ورزشکاران مقدار زیادی پیاز می‌خوردند؛ به‌این خاطر که باور داشتند تعادل خون را راحت‌تر می‌کند. به ماهیچه‌های گلادیاتورهای رومی نیز پیاز می‌مالیدند تا آنها را محکم کنند.

در قرون وسطا در اروپا پیاز در کنار کلم و حبوبات یکی از سبزیجات اصلی خوراک مردم فقیر و غنی بود و چنان اهمیتی داشت که مردم برای پرداخت اجاره و حتی هدیه عروسی از آن استفاده می‌کردند.

همچنین برای درمان سردرد، مارگزیدگی و ریختن موی سر پیاز تجویز می‌شد.

پیاز توسط اامان ساکنان به آمریکای شمالی برده شد، در آنجا بومی‌های آمریکا مدت‌ها از پیازهای وحشی به روش‌های گوناگون، خام خوردن یا پختن در انواع غذاها استفاده می‌کردند.

آنها از پیاز برای درست کردن شربت، ساخت ضماد و آماده کردن رنگ استفاده می‌کردند. براساس دفترچهٔ خاطرات نگه داشته شده توسط مهاجران، پیاز از اامان چیزهایی‌است که پدران مهاجر پس از آماده کردن زمین کاشتند.

پیاز همچنین در اوایل قرن شانزدهم از سوی پزشکان برای کمک به زنان نازا تجویز می‌شد. برای کمک به افزایش بارآوری سگ‌ها، گربه‌ها و گله هم استفاده می‌شد، اما بررسی‌های اخیر نشان داده که این کار اشتباه بوده چون پیاز برای سگ‌ها، گربه‌ها، خوکچه‌های هندی و بسیاری از حیوانات دیگر سمی‌است.

پیاز

استفاده در آشپزی:


معمولاً پیاز را خرد کرده و در غذاهای دلچسب و گرم متفاوتی استفاده می‌کنند، و ممکن است به عنوان اجزاء اصلی غذاهایی مثل سوپ پیاز فرانسوی و یا چتنی پیاز مورد استفاده قرار گیرد.

پیاز را می‌توان به اشکال مختلف مورد استفاده قرار داد: پخت، جوشاند، با آتش ملایم پخت، کباب کرد، سرخ کرد، در روغن پخت، برشته کرد، تفت داد، یا به صورت خام در سالاد ریخت.

پیاز به علت لایه لایه بودن طبیعی بعد از پخته شدن برای پر کردن مواد مختلف به درون آن مناسب است. پیاز یک غذای اصلی و مهم در آشپزی هندی است.

برای غلیظ کردن کاری و شیره گوشت استفاده می‌شود. ترشی پیاز به عنوان خوراکی خورده می‌شود. این‌ها معمولاً بخشی از غذاها در میخانه‌ها و فروشگاه‌های ماهی و چیپس در سراسر بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع هستند که معمولاً در بریتانیا با پنیر و یا آبجو سرو می‌شوند.

در آمریکای شمالی پیاز را خرد کرده و خوب سرخ می‌کنند که با نام پیاز حلقه‌ای سرو می‌شود

پیاز

انواع پیاز و تامادات:


پیازهای معماما به طور طبیعی به سه رنگ متنوع قابل دسترسی هستند. پیازهای زرد یا قهوه‌ای (که در تعدادی از کشورهای اروپایی پیاز قرمز نامیده می‌شود)، بسیار خوشمزه و پیازهای مورد استفاده روزانه هستند.

پیازهای زرد به هنگام سرخ شدن به رنگ قهوه‌ای تیره و پرچرب تبدیل شده و به سوپ پیاز فرانسوی مزه شیرین می‌دهند.

پیاز قرمز (که در تعدادی از کشورهای اروپایی پیاز ارغوانی نامیده می‌شود) برای تازه استفاده کردن انتخاب خوبی است زمانی که رنگش غذا را باروح می‌سازد. برای کباب کردن هم استفاده می‌شود.

پیاز سفید پیاز سنتی در آشپزی کلاسیک مکزیکی هست. این پیاز هنگام پخت رنگ طلایی و هنگام تفت دادن مزه خاص شیرین دارد.

گرچه خوردن پیاز کاملاً رسیده رایج است، پیاز را می‌توان قبل از رسیدن کامل هم خورد. پیاز بهاری یا تره فرنگی را قبل از رسیدن کامل چیده و همه قسمتهای آن رااستفاده می‌کنند.

وقتی پیاز بعد از تشکیل قسمت برآمده و قبل از رشد کامل آن چیده شود، به آن پیاز تابستانی گفته می‌شود.

استفاده در غیر آشپزی:


اندازه بزرگ سلولهای پیاز آنها را برای تمرین کار با میکروسکوپ ایده‌آل می‌نماید. این سلولهای لایه اپیدرم یک پیاز قرمز به طور طبیعی دارای رنگدانه هستند.

سلولهای پیاز به طور ویژه‌ای بزرگ هستند و زیر ذره بینی با درشت نمایی کم به سادگی دیده می‌شوند. با تشکیل لایه منفردی از سلولها، پوست بیرونی بخش غده‌ای را می‌توان به سادگی برای اهداف آموزشی، آزمایشی و یاتاماد مثلی جدا کرد. بنابراین پیاز معمولاً برای آموزش مشاهده ساختمان سلول و کار با میکروسکوپ به کار گرفته می‌شود.

آب تند پیاز برای دور کردن بید استفاده شده است و برای جلوگیری از نیش پشه روی پوست مالیده می‌شود. گفته می‌شود زمانی که به پوست سر مالیده می‌شود موجب افزایش رشد مو می‌گردد؛ و کک و مک صورت را کاهش می‌دهد.

برای برق انداختن به شیشه و ظروف مسی و جلوگیری آهن از زنگ زدن استفاده می‌شود. اگر آب جوش روی پیاز قطعه قطعه شده ریخته و سپس سرد شود، می‌توان مایع بدست آمده را برای مقاوم کردن آنها در برابر آفات روی گیاهان ریخت، و مشهور است که پیاز هنگام رشد بید و حشرات را دور می‌کند.

. پوست پیاز برای تاماد رنگ قهوه‌ای زرد استفاده می‌شود.

به طور تاریخی، پیاز اغلب برای طالع بینی در سراسر اروپا، آفریقا و آسیای شمالی استفاده می‌شده است؛ و در این جاها در بعضی مناطق روستایی هنوز هم استفاده می‌شود.

ارزش غذایی و فیتوکمیکال‌ها:



پیاز خام
مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی۱۶۶ کیلوژول (۴۰ کیلوکالری)
کربوهیدرات‌ها۹٫۳۴ g
قندها۴٫۲۴ g
فیبر۱٫۷ g
چربی۰٫۱ g
پروتئین۱٫۱ g
آب۸۹٫۱۱ g
تیامین (ویتامین ب۱)۰٫۰۴۶ میلی‌گرم (۴٪)
ریبوفلاوین (ویتامین ب۲)۰٫۰۲۷ میلی‌گرم (۲٪)
نیاسین (ویتامین ب۳)۰٫۱۱۶ میلی‌گرم (۱٪)
پانتوتنیک اسید (ویتامین ب۵)۰٫۱۲۳ میلی‌گرم (۲٪)
ویتامین ب۶۰٫۱۲ میلی‌گرم (۹٪)
اسید فاماک (ویتامین ب۹)۱۹ میکروگرم (۵٪)
ویتامین C۷٫۴ میلی‌گرم (۱۲٪)
کلسیم۲۳ میلی‌گرم (۲٪)
آهن۰٫۲۱ میلی‌گرم (۲٪)
منیزیم۱۰ میلی‌گرم (۳٪)
منگنز۰٫۱۲۹ میلی‌گرم (۶٪)
فسفر۲۹ میلی‌گرم (۴٪)
پتاسیم۱۴۶ میلی‌گرم (۳٪)
روی۰٫۱۷ میلی‌گرم (۲٪)
فلورید۱٫۱ µg

 

بیشتر ارقام پیاز حدود ۸۹٪ آب، ۴٪ قند، ۱٪ پروتئین، ۲٪ فیبر و ۰٫۱٪ چربی دارند. پیاز مواد غذایی ضروری، و چربی کمی دارد و در هر ۱۰۰ گرم ۱۶۶ کیلو ژول (۴۰ کیلو کالری) انرژی تاماد می‌کند. بدون افزایش محسوس میزان کالری غذاها را خوش طعم می‌کنند

 

پیاز ترکیبات فیتوکمیکالی مثل فنول‌ها دارد که الان پژوهش بنیادی صورت می‌گیرد تا تأثیرات احتمالی آنها بر روی انسان را معین کنند.

 

پیازهای مختلف از نظر داشتن پلی‌فنل با هم تفاوتهای قابل توجهی دارند. موسیر بالاترین میزان موجود و شش برابر میزان موجود در پیاز ویدالیا را دارد که دارای کمترین میزان است.

پیاز زرد بالاترین فلوفنوئید را دارد که ۱۱ برابر موجودی پیاز سفید است. پیاز قرمز مقدار قابل توجهی رنگدانه آنتیوسیانین با حداقل ۲۵ ترکیب دیگر دارد که مشخص شده است که ۱۰٪ محتوی فلوفنوئید را نمایش می‌دهد.

 

بعضی از افراد نسبت به لمس کردن پیاز حساسیت دارند. علائم حساسیت ممکن است شامل:ورم پوست، خارش شدید، ورم غشا مخاطی بینی، تاری دید، تنگی نفس، ریزش عرق ،آنافیلاکسی باشد.

ممکن است این افراد حساسیتی به مصرف پیاز نداشته باشند، شاید به این دلیل که پروتئینی که باعث حساسیت می‌شود در هنگام پخته شدن ماهیت طبیعی خود را از دست می‌دهد.

 

در حالی که انسانها به طور عادی پیاز و دیگر اعضای گونه والک را مصرف می‌کنند، خوردن آن می‌تواند برای سگها، گربه‌ها، خوکچه‌های هندی، میمونها و دیگر حیوانات کشنده باشد.چون که بیشتر حیوانات نمی‌توانند سولفوکسید موجود در پیاز خام و پخته را که موجب مسمومیت می‌گردد، هضم کنند.

در نتیجهٔ مصرف پیاز گلبولهای قرمز بد شکل شده و می‌ترکند که موجب کم خونی می‌گردد. حیوانات خانگی بعضی مواقع با غذاهای کنسرو شدهٔ مخصوص کودکان تغذیه می‌شوند در این صورت باید از دادن غذاهایی که پیاز دارد خوداری کرد.

میزان استاندارد سم برای گربه‌ها ۵ گرم در هر کیلو از وزن بدن و ۱۵ تا ۳۰ گرم در هر کیلو برای سگها است.

 

سوزش چشم:


خرد کردن پیاز موجب می‌شود سلولهای آن صدمه ببینند و آنزیمی که آلینیزز نامیده می‌شود سولفوکسید آمینو اسید را تجزیه کرده و اسید سولفونیک تاماد کند.

یک اسید سولف ونیک ویژه، ۱-پروپن سولفونیک اسید، سریعاً توسط آنزیم، دیگری (LFS) بکار گرفته شده و سین-پروپنتیال-اس-اکسید تاماد کند، گاز سبکی که به عنوان عامل لاچریمیتوری پیاز یا LF شناخته می‌شود.

این گاز از طریق هوا پخش شده و بزودی به چشم می‌رسد، جایی که نرونهای حسی را تحریک کرده و احساس سوزش تاماد می‌کند.

غدد اشکی به منظور رقیق کردن و بیرون ریختن مادهٔ سوزش آور اشک تاماد می‌کند.

 

با بریدن پیاز در زیر آب جاری یا غوطه ور کردن آن در سینک ظرفشویی پر آب می‌توان ازاذیت شدن چشم جلوگیری کرد. بریدن ته پیاز هم اذیت شدن چشم را کاهش می‌دهد، چونکه در قسمت ریشه ترکیبات سولفور بیش از قسمتهای دیگر متمرکز شده‌اند.

گذاشتن پیاز در یخچال قبل از مصرف میزان واکنش آنزیم را کاهش می‌دهد و همین‌طور استفاده از یک پنکه گاز ساطع شده را از چشم‌ها دور می کندو موجب می‌گردد در بیشتر مواقعی که یک نفر پیاز خرد می‌کند، سوزش چشم کمتری احساس کند.

 

میزان اسید سولفونیک و LF آزاد شده و تأثیر سوزشی بر روی چشم در بین گونه‌های پیاز متفاوت است. در سال۲۰۰۸، مؤسسه غذا و محصول نیوزیلند بوسیله استفاده از خاموشی ژن و زیست‌فناوری و برای جلوگیری از تجزیه بوسیله آنزیم LFS، پیازی را تاماد کردند که هیچ اشکی تاماد نمی‌کند.

 

کشت:


پیاز در خاکهای حاصلخیز که بخوبی زهکشی شده‌اند بهتر رشد می‌کند. خاک رس و شن که با گیاه پوسیده آمیخته باشد بخاطر داشتن سولفور پایین خوب هستند، در حالی که خاکهای گلی معمولاً محتوی سولفور زیادی هستند و پیازهای تند تاماد می‌کنند.

پیاز برای رشد به نیازمند است مواد غذایی زیادی در خاک موجود باشد. اغلب فسفر به اندازه کافی در خاک موجود است، اما ممکن است قبل از شروع کاشت مورد استفاده قرار گیرد به خاطر اینکه در خاک سرد کمتر در دسترس است.

نیتروژن و پتاس در طی فواصل فصل رویش می‌تواند به کار برود، آخرین کاربرد نیتروژن حداقل ۴ هفته قبل از چیدن پیاز است.

 

پیازهای دارای سوخ به طول روز حساس هستند، سوخ آنها فقط بعد از اینکه تعداد ساعتهای روشنایی روز از میزان حداقلی بیشتر شد شروع به رشد می‌کنند.

بیشتر پیازهای سنتی اروپایی پیازهای روز بلند هستند و بعد از اینکه روشنایی روز به بیش از ۱۴ ساعت رسید سوخ تاماد می‌کنند.

انواع پیازهای اروپای جنوبی و آفریقای شمالی، از انواع روز متوسط هستند که برای تشکیل سوخ فقط ۱۲ تا ۱۳ ساعت روشنایی روز نیاز دارند؛ و سرانجام پیازهای روز کوتاه، که در این اواخر تاماد شده‌اند در مناطقی که زمستان ملایم دارند در پاییز کشت می‌شوند و در اوایل بهار سوخ تاماد می‌کنند و فقط به۱۱ تا ۱۲ ساعت روشنایی روز برای تحریک تشکیل سوخ نیاز دارند.

 

خواص داروئی:


پیاز از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و دارای خواص بسیاری است که در یک مقاله نمی توان گنجانید .

 

۱-پیاز ادرار آوری قوی است و خام و پخته آن هر دو این اثر را دارند .

 

۲-برای رفع گاز معده از تنتور پیاز می توان ساتفاده کرد . مقدر مصرف آن ۱۰تا ۱۵قطره است که باید در آّ حل کرده و مصرف نمود .

 

۳-برای رفع دردهای عصبی شربت پیاز بهترین دارو است شربت پیاز به این صورت تهیه می شود :

 

۱۰۰ گرم پیاز خام را با ۴۰۰ گرم آب مخلوط کرده و بپزید تا له شود سپس ۴۰۰ گرم قند روی آن بریزید و بگذارید که جوش بزند تا قند حل شود سپس آنرا صاف کنید و در یخچال قرار دهید .

 

۴- همانوطر که گفته شد پیاز دارای انسامان گیاهی است و استفاده از آنق ند خون را پائین می آورد . بیماران مبتلا به مرض قند باید حتما هر روزه از آن استفاده کنید .

 

۵- اگر پیاز را له کنید و در زیر شکم شخصی که مبتلا به احتباس ادراری است قرار دهدی ادرار را باز می کند .

 

۶-پیاز نیم پز برای سوختگی ها نیز موثر است .

 

۷-پیاز خام محرک قلب است .

 

۸-پیاز باکتری کش است .

 

۹-پیاز تقویت کننده و نرم کننده سینه است .برای این منظور پیاز را آب پز کرده و بخورید .

 

۱۰-پیاز سنگ کلیه را خرد می کند .

 

۱۱- پیاز پخته ملین است .

 

۱۲-برای رفع خارش چشم چند قطره آب پیاز را در چشم بچکانید .

 

۱۳-برای درمان سنگینی گشو آب پیاز را در گوش بچکانید .

 

۱۴-ماسک پیاز روی صورت خون را بطرف صورت می کشاند و رنگ صورت را درخشان می کند .

 

۱۵-پیاز چون گرم است برای کسانیکه طبع گرم دارند مضر است و اسراف در خوردن آن موجب فراموشی و سردرد می شود .

 

۱۶-پیاز لثه ها را محکم می کند .

 

۱۷-پیاز کلسیم درد دندانها و استخوانها را تقویت می کند و از نرمی استخوان جلوگیری می کند .

 

۱۸-پیاز معالج عفونتهای مجاری تنفسی از قبیل ورم گلو ، برنشیت ، گریپ و آسم می باشد .

 

۱۹-برای رفع سموم بدن پیاز توصیه می شود .

 

۲۰- برای آنکه پیاز زود هضم شود و آنهایی که معده  حساس دارند بتوانند آنرا بخورند و از خواص آن ساتفاده کنند باید موقع پختن پیاز مقدایر شکر روی آن بریزید و این عمل هضم پیاز را آسان تر خواهد کرد .

 

۲۱- برای درمان اسهال از پوست پیاز استفاده کنید بدین صورت که پوست پیاز را بشوئید و در مقدری آب به  مدت ده دقیقه بجوشانید ، سپس آنرا در داخل دستمالی ریخته و فشار دهید تا شیره آن  گرفته شود . بعدا این شیره را با شکر شیرین کنید و روز ی چند فنجان از آن را بشوئید تا اسهال کاملا از بین برود .

 

۲۲- اگر پشه یا زنبور شما را گزید فورا یک پیاز را بریده و روی محل گزیدگی بگذارید درد و خارش فورا ساکت می شود .

 

۲۳- پیاز ترشی را برای از بین بردن یرقان و تقویت معده و روده و زیاد شدن استها مصرف می کنند .

 

۲۴-اگر از بوی پیاز ناراحت می شوید می توانید بعد از خوردن پیاز برای رفع بوی آن باقلا پخته و یا گردوی پخته و یا نان سوخته بخورید .

 

۲۵-تخم پیاز گرم و خشک است و برای ازدیاد نیروی جنسی مصرف می شود .

 

۳۶-اگز از تخم پیاز پمادی درست کنید و روی سر ببندید از ریختن مو جلوگیری می کند .

 

۳۷-حتما شنیده اید که در قدیم برای اینکه کسی از اسرار علمی سر درنیآورد آنها را با مرکب نامرئی می نوشتند و مرکب نامرئی چیزی غیر ازآب پیاز نیست .

 

۳۸-در خاتمه برای اینکه بوی پیاز شما را ناراحت نکند و اشک از چشمان شما جاری نشود می توانید پیاز را زیر آب شیر پوست بگیرید یا اینکه پیاز را در داخل ظرف بزرگ آب قرار دهید و درآب آنرا پوست بکنید .

 

 

 

مضرات :


مضرات خاصی برای آن بیان نشده است .

بانک جامع اطلاعات دارویی

 



 

 

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “پیاز : Onion خواص و اطلاعات …”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند:
izmit escort şişli escort halkalı escort istanbul escort eskişehir escort