nisantasi escort istanbul escort istanbul escort istanbul escort

حاملگی خارج از رحم

درصد اندکی از زنان دستخوش حاملگی خارج رحم می‌شوند. اگرچه برخی از عاملان می‌تواند احتمال حاملگی خارج رحم را افزایش دهد، اما این دشوار -ممکن- است برای هر کسی به ماهیت و وجود بیاید و از آنجا که می‌تواند برای مادر زیاد خطرناک باشد، لازم است علائم آن سریع تشخیص داده شود و تحت درمان قرار گیرد. در این مطلب با عوارض حاملگی خارج رحم، عاملان افزایش‌دهنده‌، علائم و روش‌های درمان این دشوار آشنا ‌شوید.

عوارض حاملگی خارج رحم

تخمک بارور بعد از لقاح، از راه و روش لوله‌های رحم به سمت رحم حرکت می‌کند. اگر لوله‌های رحم صدمه دیده یا مسدود شده باشد و نتواند تخمک را به سمت رحم هدایت کند، احتمال دارد تخمک در لولۀ رحم لانه‌گزینی کند و در آنجا به رشد و نمو خود ادامه دهد. حاملگی خارج رحم زیاد در لوله‌های رحم شکل می‌گیرد اما در موارد نادر، -ممکن- است تخمک در تخمدان، دهانۀ رحم یا هرچند مکان زخم سزارین لانه‌گزینی و رشد و نمو کند. در برخی موارد هم -ممکن- است یک جنین به طور طبیعی به دیوارۀ رحم بچسبد ولی یک جنین دیگر در لولۀ رحم یا جای دیگری شروع به رشد و نمو کند. به این بیماری بارداری هتروتوپ (Heterotopia) می‌گویند که واقعه‌ای زیاد نادر است. در صورت تشخیص ندادن و درمان نشدن حاملگی خارج رحم، -ممکن- است رشد و نمو جنین تا زمان پارگی لولۀ رحم ادامه یابد و باعث درد شدید و خونریزی در ناحیۀ شکم شود. این امر می‌تواند باعث صدمه دائمی لولۀ رحم یا از بین رفتن کامل آن شود. اگر خونریزی داخلی زیاد شدید باشد و به شتاب درمان نشود، احتمال مرگ مادر هم ماهیت و وجود دارد. به همین دلیل، تشخیص زودهنگام، درمان و مراقبت‌های بعدی در این بیماری ارج و ارزش زیادی دارد.

عاملان افزایش‌دهندهٔ حاملگی خارج رحم

حاملگی خارج رحم -ممکن- است برای هر زنی روی دهد، هرچند اگر آنها بدون عاملان خطرساز شناخته‌شده برای این بیماری باشند. با این حال، برخی زنان زیاد در معرض ابتلا هستند. برخی از عواملی که احتمال حاملگی خارج رحم را افزایش می‌دهد عبارت است از:
جراحی‌های دشوار لوله‌های رحم: جراحی‌های مرتبط با دشوار لوله‌های رحم یکی از دلیل‌های احتمال وقوع حاملگی خارج رحم است.
سابقۀ پیشین حاملگی خارج رحم: بعد از تجربۀ حاملگی خارج رحم، احتمال وقوع مجدد آن در بارداری بعدی ۱۰ درصد است. اگر سابقۀ دو یا چند حاملگی خارج رحم داشته باشید، احتمال وقوع مجدد آن دست کم یک به چهار است.
عفونت در دستگاه تناسلی فوقانی: این بیماری به نام التهاب لگن (PID) نامیده می‌شود و اکثر به دلیل درمان نشدن بیماری‌های آمیزشی مانند سوزاک یا کلامیدیا درست می‌شود. با اعتنا به این که در برخی موارد این بیماری هیچ علامتی ندارد، ابتلا به هر یک از بیماری‌های آمیزشی می‌تواند خطر ابتلا به حاملگی خارج رحم را افزایش دهد، هرچند اگر شما از ماهیت و وجود بیماری التهابی لگن آگاه نباشید.
مسائل مربوط به باروری: ناباروری در مواردی به دلیل اسیبدیدگی لوله‌های رحم است. اگر در زمان درمان این مدل ناباروری باردار شوید، احتمال وقوع حاملگی خارج رحم زیاد از حالت عادی خواهد بود.
ابتلا به آندومتریوز: آندومتریوز -ممکن- است باعث درست زخمی شود که بر لوله‌های رحم تأثیر بگذارد و خطر تجلی حاملگی خارج رحم را افزایش دهد.
بارداری بعد از ۳۵ سالگی: افزایش سن، خطر حاملگی خارج رحم را افزایش می‌دهد. این امر می‌تواند به دلیل تغییر در نحوۀ عملکرد لوله‌ها با افزایش سن زنان باشد.
استفاده دخانیات: استفاده سیگار می‌تواند خطر حاملگی خارج رحم را افزایش دهد. اعتقاد بر این است که استفاده سیگار عملکرد طبیعی لوله‌های رحم را تباه می‌کند.

علائم حاملگی خارج رحم

این علائم معمولاً در اوایل بارداری پدیدار می‌شود و -ممکن- است از زنی به زن دیگر متفاوت باشد. با این حال، برخی از زنان هیچ علامتی نشان نمی‌دهند و حاملگی خارج از رحم تنها بعد از پارگی لولۀ رحم تعیین می‌شود. شما -ممکن- است علائمی مشابه علائم بارداری عادی داشته باشید، عادت ماهانۀ شما به تعویق بیفتد یا علائمی مانند حساسیت و درد پستان، خستگی و حالت تهوع داشته باشید. ایضا -ممکن- است دستخوش علائمی مانند درک سختی و درد در شکم یا خونریزی واژن شوید که -ممکن- است به صورت پراکنده و ضعیف باشد. بهتر است هر علامتی که دارید را جدی بگیرید. برای پیشگیری از پارگی لوله‌های رحم که یکی از حالت‌های اورژانس زنان است و می‌تواند صحت شما را به خطر بیندازد، تشخیص و درمان یقیناًً باید با شروع اولیۀ تجلی علائم صورت گیرد. اگر هر یک از علائم زیر را دارید، بی درنگ با پزشک خود تماس بگیرید:
درد یا حساسیت در ناحیۀ شکم یا لگن: این درد -ممکن- است ناگهانی، دائم و شدید یا در برخی موارد کاملاً ضعیف و متناوب باشد. این درد معمولاً در زمان فعالیت، خروج مدفوع یا سرفه شدیدتر می‌شود. -ممکن- است این درد را تنها در یک جانب درک کنید، اما درد می‌تواند در هر نقطه از شکم یا لگن شما هم ماهیت و وجود داشته باشد. در برخی موارد این درد به شکل شدید یا ضعیف است و می‌تواند همراه با تهوع و استفراغ باشد.
لکه‌بینی یا خونریزی واژن: اگر نتیجۀ امتحان و تست حاملگی شما مثبت بود ولی خونریزی واژن یا لکه‌بینی دارید. این حالت -ممکن- است مشابه شروع عادت ماهانۀ ضعیف باشد. خون -ممکن- است به رنگ قرمز یا قهوه‌ای مانند رنگ خون خشک‌شده باشد و به صورت دائم یا متناوب، شدید و ضعیف ادامه یابد.
درد در شانه‌ها: دل‌درد و خونریزی -ممکن- است عاملان زیادی داشته باشد، اما درد شانه، به خصوص وقتی که دراز می‌کشید، یکی از جدی‌ترین نشانه‌های پارگی لوله‌های رحم در حاملگی خارج رحم است که نیاز به مراقبت سریع پزشکی دارد. دلیل درد، خونریزی داخلی است که سبب تحریک اعصابی می‌شود که به شانه‌ها می‌رود.
نبض ضعیف، تپش قلب یا غش: در صورت پارگی لولۀ رحم -ممکن- است دستخوش علائمی مانند شوک، نبض ضعیف، تپش قلب، رنگ‌پریدگی پوست، سرگیجه یا غش شوید. در این صورت باید فوراً با اورژانس تماس بگیرید.
وقتی که شما در حال درمان ناباروری هستید، پزشک، بارداری شما را با دقت تحت _نظر_ خواهد گرفت و امکان به ماهیت و وجود آمدن این بیماری در شما زیاد کم است، اما با این حال، با مشاهدۀ هر یک از علائم بالا در خود، بی درنگ با پزشک تماس بگیرید.

تشخیص حاملگی خارج رحم

تشخیص حاملگی خارج رحم چندان آسان نیست. اگر علائم اولیۀ حاملگی خارج رحم را داشته باشید، پزشک با معاینه، ازمایش خون و سونوگرافی برای تشخیص حاملگی خارج رحم عمل خواهد کرد. این موارد تشخیصی در زیر آمده است:
معاینات پزشکی: پزشک -ممکن- است در طول معاینه با واکاوی برخی از علائم حیاتی، احتمال حاملگی خارج رحم را واکاوی کند. این علائم شامل معاینات واژینال و شکم است. اگر موقع معاینۀ واژن و دهانۀ رحم، دردی در ناحیۀ لگن ماهیت و وجود داشته باشد، احتمال حاملگی خارج رحم بالا خواهد بود. پزشک هر مدل خونریزی یا ترشح واژینال را هم واکاوی خواهد کرد. ایضا پزشک در این معاینه به دنبال تغییراتی در اندازۀ رحم یا تخمدان و ماهیت و وجود هر مدل تودۀ شکمی خواهد بود. در صورت ماهیت و وجود درد موقع معاینۀ شکمی هم احتمال حاملگی خارج رحم بالا خواهد بود. درصورتی‌که پزشک احتمال حاملگی خارج رحم را در این معاینات بالا بداند، با انجام سونوگرافی و ازمایش خون از این موضوع مطمئن خواهد شد.

هرچه حاملگی خارج رحم زودتر تشخیص داده و درمان شود، صدمه کمتری به لوله‌های رحم تخمدان وارد می‌شود و احتمال زادروز و تولد کودکی سالم در بارداری آینده زیاد خواهد بود. هرچند اگر یکی از لوله‌های شما برداشته شود، باز هم می‌توانید بدون کمک از روش‌های باروری حامله شوید، مسلما به شرطی که لولۀ دیگر شما حالت طبیعی داشته باشد

ازمایش خون و ادرار: پزشک به منظور واکاوی سطح هورمون hCG -ممکن- است ازمایش خون یا ادرار تجویز کند. اگر سطح این هورمون به اندازۀ کافی بالا باشد که دلیلی برای بارداری است ولی در عین حال کمتر از میزان معمول در این مرحله از بارداری باشد، احتمال ابتلا به حاملگی خارج رحمی ماهیت و وجود دارد. با این حال، اگر سایر علائم مربوط به حاملگی خارج رحم را نداشته باشید و پزشک نتواند به طور قطع این موضوع را تشخیص دهد، ازمایش خون ظرف ۴۸ ساعت آینده هم تجویز خواهد شد. اگر سطح hCG  به اندازۀ مورد انتظار افزایش نیافته باشد، می‌تواند نشانۀ حاملگی خارج رحم یا سقط شدن جنین باشد.
سونوگرافی: اگر فرد در هفته ششم بارداری باشد و ازمایش خون نشان‌دهندۀ بارداری است و همین‌طور در سونوگرافی عادی، جنین یا ساک حاملگی در رحم رویت نشود، می‌تواند به معنی حاملگی خارج رحم باشد. در این صورت پزشک با استفاده از سونوگرافی واژینال به دقت رحم و لوله‌های رحم را واکاوی می‌کند. پزشک -ممکن- است به دلیل کوچک بودن تخمک لقاح‌یافته یا سایر مشکلات نتواند مکان حاملگی خارج رحم را تشخیص دهد. اما ماهیت و وجود علائمی مانند خونریزی یا ماهیت و وجود توده در لولۀ رحم و تخمدان، احتمال ماهیت و وجود حاملگی خارج رحم را بالا می‌برد.
اگر هیچ‌کدام از علائم حاملگی خارج رحم را ندارید و پزشک هم در سونوگرافی نتواند به طور قطع این موضوع را تأیید یا رد کند، -ممکن- است بارداری شما تاکنون در مرحله ها اولیه باشد یا جنین شما سقط شده باشد. به همین دلیل تا زمانی که درد نداشته باشید، پزشک با انجام ازمایش هورمونی و سونوگرافی شما را تحت _نظر_ خواهد داشت و این نظارت تا زمانی ادامه خواهد یافت که پزشک از تشخیص خود مطمئن شود یا علائم شما زیاد شود. اگر پزشک نتواند در مورد سقط جنین یا حاملگی خارج رحم _نظر_ قطعی بدهد، -ممکن- است با استفاده از عمل لاپاراسکوپی، لوله‌های رحم را با دقت بیشتری واکاوی کند. در این عمل، دوربین کوچکی از راه و روش یک برش ریز وارد شکم شما می‌شود.

درمان حاملگی خارج رحم

درمان این بیماری با دقت در تشخیص آن، بزرگی جنین و امکانات موجود پزشکی در رابطه است. روش‌های درمانی حاملگی خارج رحم در زیر آمده است:
درمان دارویی: اگر پزشک تردیدی در مورد حاملگی خارج رحم نداشته باشد و جنین هم نسبتاً کوچک باشد، -ممکن- است پزشک از درمان دارویی استفاده کند. در این روش دارویی به نام متوترکسات (Methotrexate) برای فرد تجویز می‌شود. این دارو که از راه و روش عضله تزریق می‌شود، به وسیلۀ جریان خون به جنین می‌رسد و باعث توقف رشد و نمو سلول‌های جفت و در نتیجه پایان یافتن بارداری می‌شود و با گذشت زمان، سلول‌های جنین جذب بدن شما می‌شود. با آغاز اثربخشی دارو، -ممکن- است اندکی درد شکم یا گرفتگی ماهیچه‌ها و شایدً تهوع، اسهال و استفراغ داشته باشید. در این مدت باید از استفاده الکل، مسکن‌های غیراستروئیدی ضدالتهابی مانند ایبوپروفن، آسپرین و ناپروکسن و هر مولتی‌ویتامین یا مکمل دیگر محتوی فولیک اسید و ایضا رابطۀ جنسی، فعالیت‌های شدید و نور خورشید اجتناب شود. بعد از آن، برای واکاوی سطح هورمون hCG و خاطر جمعی از حذف حاملگی خارج رحم باید چند ازمایش خون انجام شود. این ازمایش‌ها تا زمانی که سطح هورمون به صفر برسد، معمولاً چند هفته ادامه خواهد یافت. اگر در مدت درمان دارویی، هر مدل نشانه‌ای مانند درد شدید شکم، درد شانه، خونریزی شدید یا نشانه‌های شوک مانند نبض ضعیف، تپش قلب، رنگ‌پریدگی پوست، سرگیجه یا غش داشتید، فوراً با اورژانس تماس بگیرید.
جراحی لاپاراسکوپی: اگر فرد در مرحله‌ای از بارداری باشد که دیگر درمان دارویی مؤثر نیست یا درد و خونریزی داخلی شدید ماهیت و وجود داشته باشد یا فرد دچار به بیماری‌ای است که امکان استفاده از درمان دارویی امکان‌پذیر نباشد، نیاز به عمل جراحی است. اگر حالت فرد پایدار باشد و جنین هم به اندازۀ کافی کوچک باشد، می‌توان آن را از راه و روش جراحی لاپاراسکوپی خارج کرد. کاردان زنان و زایمان می‌تواند لوله‌های رحم را با استفاده از دوربین کوچکی که از راه و روش برش باریک ناف وارد شکم شده است، واکاوی و در صورت نیاز، جنین یا بافت باقی‌مانده را خارج کند. در این روش، امکان صیانت لوله‌های رحم ماهیت و وجود دارد. با این حال اگر صدمه لوله‌ها جدی باشد یا فرد خونریزی شدیدی داشته باشد، -ممکن- است نیاز به خارج کردن لولۀ رحم هم باشد. جراحی لاپاراسکوپی نیاز به بیهوشی عمومی، تجهیزات ویژه و جراح باتجربه دارد و بهبودی کامل آن در محدوده یک هفته به طول می‌انجامد. در این روش هم مانند درمان دارویی، نیاز به چند ازمایش خون بعد از عمل جراحی برای واکاوی سطح هورمون hCG و خاطر جمعی از حذف کامل حاملگی خارج رحم است. این ازمایش‌ها تا زمانی که سطح هورمون به صفر برسد، محدوده چند هفته ادامه خواهد یافت.
جراحی شکمی: در برخی موارد، در صورت ماهیت و وجود زخم فراگیر یا خونریزی شدید در شکم و همین‌طور اگر جنین بیش از حد بزرگ باشد، نمی‌توان از تکنولوژی لاپاراسکوپی استفاده کرد. در این حالت، نیاز به عمل جراحی شکمی دارید. برای این عمل، داروی بیهوشی به شما تزریق می‌شود و کاردان زنان و زایمان بعد از باز کردن شکم، جنین را از آن خارج می‌کند. در این روش هم مانند جراحی لاپاراسکوپی، امکان صیانت یا خارج کردن لولۀ رحم بسته به حالت بیماری است. بعد از عمل، نیاز به شش هفته استراحت دارید. در زمان التیام زخم -ممکن- است درک نفخ و درد شکم یا ناراحتی داشته باشید.
اگر Rh خون مادر منفی باشد، بعد از درمان حاملگی خارج رحم، پادتن Rh به شما تزریق خواهد شد، مگر این که Rh خون پدر کودک هم منفی باشد.

امکان بارداری پیروز بعد از حاملگی خارج رحم

هرچه حاملگی خارج رحم زودتر تشخیص داده و درمان شود، صدمه کمتری به لوله‌های رحم تخمدان وارد می‌شود و احتمال زادروز و تولد کودکی سالم در بارداری آینده زیاد خواهد بود. هرچند اگر یکی از لوله‌های شما برداشته شود، باز هم می‌توانید بدون کمک از روش‌های باروری حامله شوید، مسلما به شرطی که لولۀ دیگر شما حالت طبیعی داشته باشد. با این حال، اگر نخستین حاملگی خارج رحم شما به دلیل صدمه به لولۀ رحم در اثر عفونت یا بسته شدن لولۀ رحم باشد، احتمال این که لولۀ دیگر هم صدمه دیده باشد زیاد زیاد است. این معضل می‌تواند احتمال باروری را افت و کاهش و خطر حاملگی خارج رحم را در آینده افزایش دهد. اگر توانمند به لقاح طبیعی به دلیل اسیبدیدگی لوله‌های رحم نیستید، می‌توانید از روش‌های درمان ناباروری مانند لقاح خارج از رحم یا IVF استفاده کنید.


ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

متاسفیم. نظرات بسته است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: