صخره های مرجانی

مرجان ها برای بسیاری از جانداران پناهگاهی فراهم می کنند

در صخره های مرجانی محیط های زندگی اقیانوسی گرم، روشن و کم عمق و غنی از زندگی هستند. ساختمان عظیم صخره از جنس مرجان آبی است که جانوران ریز در محیط آن زندگی می کنند. موقعی که مرجان ها می میرند، به صورت یک ساختمان سنگی سخت بنا و ساخته شده از سنگ آهک در می آیند.

مرجان ها برای بسیاری از جانداران پناهگاهی فراهم می کنند. این جانداران شامل اسفنج ها، ماهی ها (همانند کوسه صخره ای سرسیاه، گروپرز groupers (نوعی ماهی مناطق گرمسیری)، ماهی دلقکی، مارماهی،‌ طوطی ماهی، قاشقک و عقرب ماهی)،‌ ستاره دریایی، لاله نعمان، ستارگان دریایی (شامل destructive Crown of Thorns)، سخت پوستانی (همانند خرچنگ و میگو)،‌ لاک پشت، مار دریایی، حلزون و نرم تنان (همانند اختاپوس، حلزون گرمسیری مارپیچی و حلزون دوکفه ای) است. پرندگان هم از جانوران صخره ای مرجانی برای خودشان مهمانی ترتیب می دهند.

 انواع مرجان ها: دو مدل از مرجان ها ماهیت و وجود دارند: مرجان سخت و مرجان نرم. مرجان های سخت (همانند مرجان مغزی و مرجان شاخ گوزنی elkhorn) اسکلت های سنگ آهکی سختی دارند که پایه صخره های مرجانی را تشکیل می دهند. مرجان های نرم (همانند انگشتان دریایی و تازیانه های دریایی) صخره ها را نمی سازند.

 صخره های مرجانی در کجاها هستند؟ صخره های مرجانی در آب های گرم کم عمق، معمولاً نزدیک به خشکی و بیشتر در مناطق گرمسیری به ماهیت و وجود می آیند. مرجان ها دماهای بین ۷۰ و ۸۵ درجه فارنهایت (۲۱ تا ۳۰ درجه سانتی گراد) را ترجیح می دهند. صخره های مرجانی در ساحل شرقی آفریقا، ساحل جنوبی هند در دریای سرخ و در ساحل های شمال شرقی و شمال غربی استرالیا و در پولینزی هستند.

صخره گرت بریر The Great Barrier Reef (از ساحل استرالیا) بزرگ ترین صخره مرجانی در جهان است که بیش از ۱۲۵۷ مایل یا ۲۰۰۰ کیلومتر طول دارد.

انواع مختلفی از صخره های مرجانی ماهیت و وجود دارد که شامل اینها است:

 صخره های حاشیه دار: صخره هایی هستند که در ادامه خط ساحی شکل می گیرند. آنها روی فلات قاره در آب کم عمق هستند.

 صخره های سدی: به موازات خط ساحلی اما دورتر از آن گسترش و توسعه پیدا می کنند. معمولاً به وسیله مرداب عمیق از خشکی جدا می شوند. آنها به این خاطر صخره های سدی نامیده می شوند، که سدی بین مرداب و دریا به ماهیت و وجود می آورند و مانع کشتی رانی می شوند.

 جزیره های مرجانی: حلقه هایی مرجانی هستند که در نوک آتشفشان های خالی و غرق شده قدیمی در اقیانوس گسترش و توسعه می یابند. آنها شروع می کنند به این که به صورت صخره های حاشیه ای، یک جزیره آتشفشانی را در بر بگیرند. بعد وقتی که آتشفشان در مرجان غرق می شود، صخره به گسترشش ادامه می دهد و در نهایت تنها صخره باقی می ماند.

صخره های مرجانی درخطر: بسیاری از صخره های مرجانی در حال مرگند. تهدید اصلی برای صخره های مرجانی آلودگی آب (ناشی از زایدات کشاورزی و فاضلاب)، جمع آوری سهل انگارانه مدل های مرجانی و هم به خاطر این است که گل و لای ناشی از مدل و زمبنه های ساختمانی یا حفاری ها به آب های محدوده صخره ریخته می شود و مرجان ها را که نیاز به نور دارند می کشد.

منبع : ۰۲۰٫ir


برچسب ها

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

متاسفیم. نظرات بسته است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: